DSİ Genel Müdürlüğü

TOPRAK VE SU KAYNAKLARI

Türkiye’nin Coğrafi Konumu

- Türkiye, 26^o-45^o doğu boylamları ile 36^o-42^okuzey enlemleri arasında yer alır.

Türkiye’nin Sınır Uzunlukları (km)

Kara Sınırları Toplamı : 2 949

Bulgaristan : 269

Yunanistan : 203

Gürcistan : 276

Ermenistan : 328

Azerbaycan/Nahçivan : 18

İran : 560

Irak : 384

Suriye : 911

Deniz Sınırları Toplamı: 7 816

Karadeniz: 1 778

Marmara: 1 275

Ege ve Akdeniz: 4 763

Türkiye’nin Sınırları Toplamı: 10 765

Türkiye’nin Sınırları

Türkiye, coğrafi konumu sebebiyle değişik özelliklere sahip bir ülkedir. Kara sınırlarının uzunluğu 2 949 km ve kıyı sınırlarının uzunluğu 7 816 km olan Türkiye’nin toplam sınır uzunluğu 10 765 km’dir. Batıda Yunanistan ve Bulgaristan, doğuda Gürcistan, Ermenistan, Azerbaycan / Nahçivan, İran, güneyde Irak ve Suriye ile kara sınırları vardır.

Karadeniz kıyısındaki Rezve Deresi ağzından başlayarak Edirne’nin kuzeybatısına kadar uzanan Bulgaristan sınırının uzunluğu 269 km’dir. Edirne’nin güneyi ile güneybatısındaki Karaağaç çevresini Türkiye topraklarında bırakarak Meriç Irmağı boyunca uzanan Yunanistan sınırı, Enez’in batısında Ege Denizi kıyısında son bulur. Bu sınır 203 km’dir. Çoruh Irmağı ağzının güneyindeki Sarp Köyü’nde başlayan, Arpaçay ve Aras ırmağı boyunca uzanarak İran sınırına ulaşan, Gürcistan (276 km), Ermenistan (328 km) ve Azerbaycan/Nahçivan (18 km) sınırlarının toplam uzunluğu 622 km’dir. Yüksek dağların doruklarını izleyen 560 km uzunluğundaki İran sınırı, Irak sınırının başladığı Kelsim Gediği’ne kadar uzanır. İran sınırı Aras Irmağı ile Van ve Urmiye gölleri havzalarını birbirinden ayıran su bölümü çizgisini izler. Hakkari yöresindeki yüksek ve dağlık bir kesimden geçerek Habur Çayı’nın Dicle Irmağı’na katıldığı noktada sona eren Türkiye-Irak sınırının uzunluğu 384 km’dir. Bağdat demiryolunun hemen güneyini izleyen Suriye sınırı Güvercinkaya’da Akdeniz kıyısına ulaşır; bu sınırın uzunluğu 911 km’dir.

Türkiye ortalama yükseltisi fazla olan bir ülkedir (1 132 m). Bu yükseklik, Asya’nın 1 050 m olan ortalama yükseltisinden daha fazla olup Avrupa’nın 330 m olan ortalama yükseltisinin 3,5 katıdır. Ülkede yükselti batıdan doğuya doğru artmaktadır. Türkiye’nin başkenti olan Ankara’nın rakımı 875 (Ulus) metredir. Doğu’da düzlüklerin rakımı 2 000 m’ye kadar çıkmaktadır.
Türkiye’nin toplam yüzölçümü 780 000 km² başka bir ifadeyle 78 milyon ha’dır. Baraj ve tabii göller çıkıldığında kalan alan 769 600 km²’dir. Türkiye topraklarının yarıdan biraz fazlasını dağlar kaplar. Bunun dışında kalan bölüm ova, plato, engebeli arazi ve yassı tepeliklerdir. Türkiye’nin 190 000 km²’lik alanı, alüvyonlarla örtülü ova özelliği gösteren değişik yüksekliklerdeki düzlüklerden oluşur. Platolar 80 000 km² alan kaplar. Ova ve platoların toplamı 270000 km² alana karşılık gelmektedir ki bu alan Türkiye yüzölçümünün 1/3’ü kadardır. işlenmesi nispeten kolay olan 100 000 km²’lik engebeli ve yassı tepeli arazileriyle birlikte Türkiye’de dağlık alanların dışında 370 000 km² düzlük alanı olduğu söylenebilir. Zaten tarım arazileri toplamı da 28 000 km² yani 28 milyon ha civarındadır. 22.10.2000 tarihinde 81 ilde yapılan genel nüfus sayımına göre Türkiye’nin nüfusu 67,8 milyon kişi olup, nüfus yoğunluğu km²’ye 88 kişidir.

Akarsular ve Göller

Türkiye’de dağlarda bulunan küçük göllerle birlikte 120’den fazla tabii göl bulunmaktadır. En büyük ve en derin göllerimizden yükseltisi 1 646 m olan Van Gölü’nün alanı 3 712 km²’dir. ikinci büyük göl, İç Anadolu’daki Tuz Gölü’dür. Derin bir göl olmayan Tuz Gölü’nün denizden yüksekliği 925 m alanı ise 1 500 km²’dir. Türkiye’de göllerin toplandığı başlıca dört bölge vardır: Göller Yöresi (Eğirdir, Burdur, Beyşehir ve Acıgöl), Güney Marmara (Sapanca, İznik,Ulubat,KuşGölleri),Van Gölü ve çevresi, Tuz Gölü ve çevresi. Türkiye’deki göllerin bazılarının derinliği 30 m’den fazladır, bazıları ise sadece birkaç metre derinliktedir. Van Gölü’nün derinliği 100 m’den daha fazladır. Köyceğiz Gölü gibi denizle bağlantısı olan göller az tuzludur.

Doğal göller dışında Türkiye’de 628 kadar baraj gölü bulunmaktadır. Bunlardan bazılarının yüzey alanı; Atatürk Barajı 817 km ², Keban Barajı 675 km ², Karakaya Barajı 268 km ², Hirfanlı Barajı 263 km ², Altınkaya Barajı 118 km ², Kurtboğazı Barajı 6 km ² dir.

Türkiye göllerinin yanı sıra akarsuları açısından da zengin bir ülkedir. Kaynakları Türkiye topraklarında olan birçok akarsu değişik denizlere dökülür. Karadeniz’e Sakarya, Filyos, Kızılırmak, Yeşilırmak, Çoruh ırmakları; Akdeniz’e Asi, Seyhan, Ceyhan, Tarsus, Dalaman ırmakları; Ege Denizi’ne Büyük Menderes, Küçük Menderes, Gediz ve Meriç nehirleri; Marmara Denizi’ne Susurluk/Simav Çayı, Biga Çayı, Gönen Çayı dökülür. Ayrıca Fırat ve Dicle nehirleri Basra Körfezi’nde, Aras ve Kura nehirleri ise Hazar Denizi’nde son bulur. Kızılırmak 1 355 km, Yeşilırmak 519 km, Ceyhan Irmağı 509 km, Büyük Menderes 307 km, Susurluk Irmağı 321 km, Suriye sınırına kadar Fırat Nehri 1 263 km, Dicle Nehri 523 km, Ermenistan sınırına kadar Aras Nehri 548 uzunluğundadır.

İklim

Türkiye’de yarı kurak iklim özellikleri görülür. Buna karşın Türkiye’nin üç tarafının denizlerle çevrili olması, yüksek sıradağların kıyılar boyunca uzanışı, ani yükselti değişiklikleri ve kıyıya olan uzaklık, iklim özelliklerinin kısa mesafelerde farklılaşmasına sebep olmaktadır. Sıcaklık, yağış ve rüzgârlar da iklim özelliklerine bağlı olarak farklılıklar gösterir. Kuzey ile güney arasındaki enlem farkı da (6°) sıcaklık değişiminde önemli bir rol oynamaktadır. Bu yüzden güney bölgeleri, subtropikal iklimlere benzer Akdeniz ikliminin etkisi altındadır. Akdeniz ikliminde yazlar kurak ve çok sıcak, kışlar yağışlı ve ılık geçer. Kuzeyde ise her mevsim yağışlı olan Karadeniz iklimi görülür. İç bölgeler step iklimi karakterindedir ve sıradağlarla çevrelenmiş olduğundan az yağış alır. Yıllık ve günlük sıcaklık farkları çoktur. İç ve Doğu Anadolu’da kışlar uzun ve soğuk, kıyı bölgelerindeyse kısa ve ılıktır.

“Yağış Bölgeye ve Zamana Göre Büyük Farklılıklar Gösterir.”

Türkiye'nin özellikle dağlık olan kıyı bölgelerinde yağış boldur (1 000 - 2 500 mm/yıl). Kıyılardan iç bölgelere gidildikçe yağış azalır. Marmara ve Ege bölgelerinde, Doğu Anadolu’nun yaylalarında ve dağlarında yağış 500 - 1 000 mm/yıl’dır. İç Anadolu’nun bir çok yerinde ve Güneydoğu Anadolu'da yağış 350 - 500 mm/yıl.dır. Tuz Gölü çevresi Türkiye’nin en az yağış alan yerlerinden biridir (250 - 300 mm/yıl).
Türkiye'nin hemen hemen her yerinde kar yağışı görülür. Fakat kar yağışının görüldüğü gün sayısı ve karın yerde kalma süresi bölgesel farklılıklar göstermektedir. Akdeniz Bölgesi’nde kar yağışı yılda 1 gün ve daha az, Doğu Anadolu’da 40 günden fazladır. Karın yerde kalma süresi Akdeniz ve Ege kıyılarında 1 günden az, Marmara ve Karadeniz kıyılarında 10-20 gün, İç Anadolu’da 20 - 40 gün ve Doğu Anadolu’da Erzurum-Kars bölümünde 120 gün civarındadır. Yüksek dağlarda yılın her mevsimi karla örtülü alanlara rastlamak mümkündür. Dağlarda bulunan karlar yavaş yavaş eriyerek akarsular ve yeraltı sularını besler.
Türkiye coğrafi konumu sebebiyle dört mevsimin belirgin özellikleriyle yaşandığı bir ülkedir. Ayrıca yükseltinin deniz seviyesinden 5 000 metreye kadar değişkenlik göstermesi, aynı dönemde hava koşullarının da yerden yere farklılaşmasına yol açar.

Toprak Kaynakları

TOPRAK KAYNAKLARI

Tarım alanı :28,05 milyon ha
Sulanabilir alan :25,75 milyon ha
Kuru tarım alanı :7,25 milyon ha
Sulanabilir alan hedefi: 8,50 milyon ha
Sulanan alan : 5,1 milyon ha

Türkiye’nin yüzölçümü 78 milyon hektar olup, bu alanın yaklaşık üçte birini oluşturan 28 milyon hektarı tarım yapılan arazidir. Yapılan etütlere göre; mevcut su potansiyeli ile teknik ve ekonomik olarak sulanabilecek arazi miktarı 8,5 milyon hektar olarak hesaplanmıştır. Bu alan içerisinde 5,17 milyon hektarlık sulamaya açılmış alanın 2,97 milyon hektarı DSİ tarafından inşa edilmiş modern sulama şebekesine sahiptir (rakamlar brüt olarak verilmiştir).

Su Kaynakları

SU KAYNAKLARI POTANSİYELİ

Yıllık ortalama yağış : 643 mm/m ²

Türkiye’nin yüzölçümü : 780 000 km²

Yıllık yağış miktarı : 501 milyar m ³

Buharlaşma : 274 milyar m ³

Yeraltına sızma : 41 milyar m³

Yüzey Suyu

Yıllık yüzey akışı : 186 milyar m³

Kullanılabilir yüzey suyu : 98 milyar m ³

Yer altısuyu

Yıllık çekilebilir su miktarı : 14 milyar m³

Toplam Kullanılabilir Su (net): 112 milyar m ³

Dünyadaki toplam su miktarı 1,4 milyar km³’tür. Bu suların % 97,5’i okyanuslarda ve denizlerde tuzlu su olarak, % 2,5’i ise nehir ve göllerde tatlı su olarak bulunmaktadır. Bu kadar az olan tatlı su kaynaklarının da % 90’ının kutuplarda ve yer altında hapsedilmiş olarak bulunması sebebiyle insanoğlunun kolaylıkla yararlanabileceği elverişli tatlı su miktarının ne kadar az olduğu anlaşılmaktadır.
Türkiye’de yıllık ortalama yağış yaklaşık 643 mm olup, yılda ortalama 501 milyar m ³ suya tekabül etmektedir. Bu suyun 274 milyar m³ ü toprak ve su yüzeyleri ile bitkilerden olan buharlaşmalar yoluyla atmosfere geri dönmekte, 69 milyar m ³ lük kısmı yeraltısuyunu beslemekte, 158 milyar m ³ lük kısmı ise akışa geçerek çeşitli büyüklükteki akarsular vasıtasıyla denizlere ve kapalı havzalardaki göllere boşalmaktadır. Yeraltısuyunu besleyen 69 milyar m³ lük suyun 28 milyar m ³ ü pınarlar vasıtasıyla yerüstü suyuna tekrar katılmaktadır. Ayrıca, komşu ülkelerden ülkemize gelen yılda ortalama 7 milyar m ³ su bulunmaktadır. Böylece ülkemizin brüt yerüstü suyu potansiyeli 193 (158+28+7) milyar m ³ olmaktadır.

Yeraltısuyunu besleyen 41 milyar m ³ de dikkate alındığında, ülkemizin toplam yenilenebilir su potansiyeli brüt 234 milyar m ³ olarak hesaplanmıştır. Ancak, günümüz teknik ve ekonomik şartları çerçevesinde, çeşitli amaçlara yönelik olarak tüketilebilecek yerüstü suyu potansiyeli yurt içindeki akarsulardan 95 milyar m ³, komşu ülkelerden yurdumuza gelen akarsulardan 3 milyar m³ olmak üzere yılda ortalama toplam 98 milyar m³tür. 14 milyar m³ olarak belirlenen yeraltısuyu potansiyeli ile birlikte ülkemizin tüketilebilir yerüstü ve yeraltı su potansiyeli yılda ortalama toplam 112 milyar m ³ olmaktadır.
Su varlığına göre ülkeler aşağıdaki şekilde sınıflandırılmaktadır;

Su fakiri: yılda kişi başına düşen kullanılabilir su miktarı 1 000 m³ ten daha az
Su azlığı: yılda kişi başına düşen kullanılabilir su miktarı 2 000 m³ ten daha az
Su zengini: yılda kişi başına düşen kullanılabilir su miktarı 8 000- 10 000 m³ ten daha fazla

Türkiye su zengini bir ülke değildir. Kişi başına düşen yıllık su miktarına göre ülkemiz su azlığı yaşayan bir ülke konumundadır. Kişi başına düşen yıllık kullanılabilir su miktarı 1652 m ³ civarındadır.
Devlet İstatistik Enstitüsü (DİE) 2030 yılı için nüfusumuzun 100 milyon olacağını öngörmüştür. Bu durumda 2030 yılı için kişi başına düşen kullanılabilir su miktarının 1 120 m ³/yıl civarında olacağı söylenebilir. Mevcut büyüme hızı, su tüketim alışkanlıklarının değişmesi gibi faktörlerin etkisi ile su kaynakları üzerine olabilecek baskıları tahmin etmek mümkündür. Ayrıca bütün bu tahminler mevcut kaynakların 25 yıl sonrasına hiç tahrip edilmeden aktarılması durumunda söz konusu olabilecektir. Dolayısıyla Türkiye’nin gelecek nesillerine sağlıklı ve yeterli su bırakabilmesi için kaynakların çok iyi korunup, akılcı kullanılması gerekmektedir.

BÜYÜK SU İŞLERİ ÇERÇEVESİNDE İNŞA EDİLMİŞ BARAJ VE HES'LER

Baraj ve HES Adı		İli	Bitiş Yılı	Baraj ve HES Adı		İli	Bitiş Yılı
1	Çubuk I	Ankara	1936	40	Devegeçidi	Diyarbakır	1972
2	Gölbaşı	Bursa	1938	41	Kadıköy	Edirne	1972
3	Gebere	Niğde	1941	42	Porsuk	Eskişehir	1972
4	Seyhan	Adana	1956	43	Gökçekaya	Eskişehir	1972
5	Kemer	Aydın	1958	44	Ömerli	İstanbul	1972
6	Ayrancı	Karaman	1958	45	Kartalkaya	K.Maraş	1972
7	Hirfanlı	Kırşehir	1959	46	Enne	Kütahya	1972
8	Sille	Konya	1960	47	Karamanlı	Burdur	1973
9	May	Konya	1960	48	Atikhisar	Çanakkale	1973
10	Demirköprü	Manisa	1960	49	Yalvaç	Isparta	1973
11	Seyitler	Afyon	1962	50	Kalecik	Elazığ	1974
12	Mamasın	Aksaray	1962	51	Karaçomak	Kastamonu	1974
13	Apa	Konya	1962	52	Korkuteli	Antalya	1975
14	Çubuk II	Ankara	1964	53	Keban	Elazığ	1975
15	Selevir	Afyon	1965	54	Tahtaköprü	Hatay	1975
16	Bayındır	Ankara	1965	55	Çoğun	Kırşehir	1975
17	Kızılsu (2)	Burdur	1965	56	Medik	Malatya	1975
18	Cip	Elazığ	1965	57	Çorum	Çorum	1977
19	Kesikköprü	Ankara	1966	58	Dodurga	Eskişehir	1977
20	Tatlarin	Nevşehir	1966	59	Kaymaz	Eskişehir	1977
21	Almus	Tokat	1966	60	Afşar	Manisa	1977
22	Kurtboğazı	Ankara	1967	61	Yapıaltın	Sivas	1977
23	Onaç	Burdur	1967	62	Maksutlu	Sivas	1977
24	Buldan	Denizli	1967	63	Ataköy	Tokat	1977
25	Altınyazı	Edirne	1967	64	Asartepe	Ankara	1980
26	Akköy	Kayseri	1967	65	Süloğlu	Edirne	1980
27	Altınapa	Konya	1967	66	Balçova	İzmir	1980
28	Akkaya	Niğde	1967	67	Karaidemir	Tekirdağ	1980
29	Gümüşler	Niğde	1967	68	Güzelhisar	İzmir	1981
30	Sarımsaklı	Kayseri	1968	69	Sevişler	Manisa	1981
31	Musaözü	Eskişehir	1969	70	Bozkır	Niğde	1981
32	Sürgü	Malatya	1969	71	Hasan Uğurlu	Samsun	1981
33	Gölköy	Bolu	1970	72	Suat Uğurlu (*)	Samsun	1981
34	Kesiksuyu	Adana	1971	73	Uluköy	Amasya	1983
35	Alakır	Antalya	1971	74	Doğancı	Bursa	1983
36	Çaygören	Balıkesir	1971	75	Demirtaş	Bursa	1983
37	Damsa	Nevşehir	1971	76	Gökçeada	Çanakkale	1983
38	Kozan	Adana	1972	77	Kunduzlar	Eskişehir	1983
39	Hasanlar	Bolu	1972	78	Alibey	İstanbul	1983

Baraj ve HES Adı		İli	Bitiş Yılı	Baraj ve HES Adı		İli	Bitiş Yılı
79	Arpaçay	Kars	1983	118	Karacaören (I)	Burdur	1989
80	Kültepe	Kırşehir	1983	119	Adıgüzel	Denizli	1989
81	Söğüt	Kütahya	1983	120	Tercan	Erzincan	1989
82	Boztepe	Tokat	1983	121	Yarseli	Hatay	1989
83	Aslantaş	Adana	1984	122	Ürkmez	İzmir	1989
84	Oymapınar	Antalya	1984	123	Menzelet	K.Maraş	1989
85	Topçam	Aydın	1984	124	Kapulukaya	Kırıkkale	1989
86	Hasanağa	Bursa	1984	125	Polat	Malatya	1989
87	Alaca	Çorum	1984	126	Mumcular	Muğla	1989
88	Berdan	İçel	1984	127	Altınhisar	Niğde	1989
89	Uluborlu	Isparta	1984	128	Kılıçkaya	Sivas	1989
90	Belpınar	Tokat	1984	129	Hacıhıdır	Şanlıurfa	1989
91	Kalecik	Adana	1985	130	Uzunlu	Yozgat	1989
92	Yedikır	Amasya	1985	131	İkizcetepeler	Balıkesir	1990
93	Çamlıdere	Ankara	1985	132	Yapraklı	Burdur	1990
94	Sarıbeyler	Balıkesir	1985	133	Gezende	İçel	1990
95	Kozağacı	Burdur	1985	134	Çavdarhisar	Kütahya	1990
96	Tayfur	Çanakkale	1985	135	Derbent	Samsun	1990
97	Germeçtepe	Kastamonu	1985	136	Yahyasaray	Yozgat	1990
98	İvriz	Konya	1985	137	Patnos	Ağrı	1991
99	Ağcaşar	Kayseri	1986	138	Çamköy (I)	Balıkesir	1991
100	Kayalıköy	Kırklareli	1986	139	Gayt	Bingöl	1991
101	Kozlu	Zonguldak	1986	140	Göksu	Diyarbakır	1991
102	Karakaya	Diyarbakır	1987	141	Dumluca	Mardin	1991
103	Çatören	Eskişehir	1987	142	Mursal	Sivas	1991
104	Büyükçekmece	İstanbul	1987	143	Koçköprü	Van	1991
105	Kayaboğazı	Kütahya	1987	144	Sarımehmet	Van	1991
106	Güldürcek	Çankırı	1988	145	Örenler	Afyon	1992
107	Hancağız	Gaziantep	1988	146	Eğrekkaya	Ankara	1992
108	Gökçe	İstanbul	1988	147	Büyükorhan	Bursa	1992
109	Kestel	İzmir	1988	148	Beyler	Kastamonu	1992
110	Gödet	Karaman	1988	149	Çatak	Kastamonu	1992
111	Kovalı	Kayseri	1988	150	Sultansuyu	Malatya	1992
112	Geyik	Muğla	1988	151	Murtaza	Niğde	1992
113	Çakmak	Samsun	1988	152	Gazibey	Sivas	1992
114	Altınkaya	Samsun	1988	153	Atatürk	Şanlıurfa	1992
115	Gölova	Sivas	1988	154	Sultanköy	Edirne	1993
116	Zernek	Van	1988	155	Seferihisar	İzmir	1993
117	Sarayözü	Amasya	1989	156	Gelingüllü	Yozgat	1993

Baraj ve HES Adı		İli	Bitiş Yılı	Baraj ve HES Adı		İli	Bitiş Yılı
157	Kızılcapınar	Zonguldak	1993	195	İmranlı	Sivas	2002
158	Nergizlik	Adana	1995	196	Bahçelik	Kayseri	2003
159	Kuzgun	Erzurum	1995	197	Suğla Depolaması	Konya	2003
160	Demirdöven	Erzurum	1995	198	Ayhanlar	Nevşehir	2003
161	Kırklareli	Kırklareli	1995	199	Dörteylül	Sivas	2003
162	Çatalan	Adana	1996	200	Koruluk	Gümüşhane	2004
163	Yaylakavak	Aydın	1996	201	Küçükler	Uşak	2004
164	Gönen	Balıkesir	1996	202	Muratlı	Artvin	2005
165	Çavdır	Burdur	1996	203	Günyurdu	Bilecik	2005
166	Bayramiç	Çanakkale	1996	204	Onaç II	Burdur	2005
167	Sazlıdere	İstanbul	1996	205	Kayacık	Gaziantep	2005
168	Tahtalı	İzmir	1996	206	Kavakdere	İzmir	2005
169	Madra	Balıkesir	1997	207	Ayvalı	K.Maraş	2005
170	Bademli	Burdur	1997	208	Seve	Kilis	2005
171	Yenihayat	Çorum	1997	209	Vezirköprü	Samsun	2005
172	Kralkızı	Diyarbakır	1997	210	Karacalar	Sivas	2005
173	Dicle	Diyarbakır	1997	211	Borçka	Artvin	2006
174	Erzincan	Erzincan	1997	212	Aşağı Kuzfındık	Eskişehir	2006
175	Armağan	Kırklareli	1997	213	Yortanlı	İzmir	2006
176	Karaova	Kırşehir	1997	214	Karadere	Kastamonu	2006
177	Çat	Malatya	1997	215	Sarıoğlan	Kayseri	2006
178	Çamlıgöze	Sivas	1997	216	Derebucak	Konya	2006
179	Çamgazi	Adıyaman	1998	217	Erfelek	Sinop	2006
180	Batman	Batman	1998	218	Akdeğirmen	Afyon	2007
181	Özlüce	Bingöl	1998	219	Belkaya	Burdur	2007
182	Bakacak	Çanakkale	1998	220	Doğancı II (Nilüfer)	Bursa	2007
183	Yayladağ	Hatay	1998	221	Ayvacık	Çanakkale	2007
184	Sıddıklı	Kırşehir	1998	222	Umurbey	Çanakkale	2007
185	Akyar	Ankara	1999	223	Obruk(**)	Çorum	2007
186	Yenice	Eskişehir	1999	224	Cindere (**)	Denizli	2007
187	Karkamış	Şanlıurfa	1999	225	Torul(**)	Gümüşhane	2007
188	Çayboğazı	Antalya	2000	226	Beydağ	İzmir	2007
189	Sorgun	Isparta	2000	227	Kulaksızlar	Kastamonu	2007
190	Kızıldamlar	Bilecik	2001	228	Bayır	Muğla	2007
191	Gökpınar	Denizli	2001	(1) : Çevre koruma
192	Palandöken	Erzurum	2001	(2) : Taşkın kontrolu ve kurutma
193	Derinöz	Amasya	2002	(*) : Ek ünite dahil
194	Kürtün	Gümüşhane	2002	(**) : Baraj tamamlanmış olup, enerji üretimine 2008 ve sonrasında geçilecektir.

Su sektöründe faaliyetlerini sürdüren DSİ Genel Müdürlüğü’nün mevcut gelişim oranları dikkate alındığında daha çok yapılacak işi vardır. 2007 Yılı Bütçesi dikkate alındığında, 1,985 milyar Dolarlık (1 $ = 1,332 YTL) yatırım ile Genel Müdürlüğün yatırım programında yeralan projelerin tamamlanması için ortalama 18 yıl gerekmektedir. 2003 yılında bu değer 27 yıl iken bütçe imkanlarının iyi değerlendirilmesi suretiyle bu süre 18 yıla indirilmiştir. Yeni hedefler 12 ve 6 yıldır.

DSİ projeleri, ülkemizin kalkınması ve milletimizin refah ve mutluluğunun artırılmasında son derece önemli yatırımlardır .Bu projelerin bilinen ekonomik faydaları yanında, gözle görülmeyen sosyal yararları da vardır.Nüfusumuzun büyük bir çoğunluğu, hatta hepimizin kullandığı elektriğin, gıdaların, içtiğimiz suyun ana menşei su kaynaklarını geliştirme projelerine dayanmaktadır.DSİ, nüfusumuzun yaklaşık %35’inin faaliyet gösterdiği bir alan olan tarım sektörüne yatırım yapmak suretiyle, sulama gelişimini sağlamakta, çiftçi üretimini dolayısıyla gelirini artırarak , zirai sanayiye girdi oluşturmaktadır.Sanayinin ihtiyaç duyduğu elektrik ihtiyacının milli kaynak olan hidroelektrik enerjiden karşılanması, gerekse işsizliğin ve göçün azaltılması maksadıyla DSİ yatırımlarına gereken kaynak sağlanmalıdır.

2023 yılında tüm tesislerin tamamlanması için;

TARIM SEKTÖRÜNDE :28 milyar ABD Dolar
ENERJİ SEKTÖRÜNDE :25 milyar ABD Dolar
HİZMETLER SEKTÖRÜNDE :22 milyar ABD Dolar
ÇEVRE SEKTÖRÜNDE : 3 milyar ABD Dolar
TOPLAM :78 milyar ABD Doları tutarında ilave yatırım gereklidir.

	2007 YILI SONU İTİBARIYLA GELİŞME	2023 YILI HEDEFLERİ	GELİŞTİRME ORANI
SULAMA GELİŞİMİ	5,17 milyon ha	8,5 milyon ha	% 61
HİDROELEKTRİK ENERJİ GELİŞİMİ	48,1 milyar kWh	130 milyar kWh	% 37
İÇME, KULLANMA VE SANAYİ SUYU GELİŞİMİ	10,5 milyar m ³	38,5 milyar m ³	% 27